WR-40 Langusta

Wstęp

WR-40 Langusta to polska samobieżna wieloprowadnicowa wyrzutnia rakietowa, która powstała jako modernizacja radzieckiej wyrzutni BM-21 Grad. Opracowana w Centrum Produkcji Wojskowej HSW w Stalowej Woli, Langusta łączy nowoczesne technologie z tradycjami polskiego przemysłu obronnego. Wyrzutnia ta jest przeznaczona do wsparcia artylerii rakietowej i znacząco zwiększa możliwości ognia wsparcia w polskich siłach zbrojnych. W artykule przyjrzymy się genezie powstania Langusty, jej zastosowaniu oraz charakterystyce technicznej, a także omówimy jej rolę w strukturze Wojska Polskiego.

Geneza powstania WR-40 Langusta

Historia WR-40 Langusta sięga lat 60. XX wieku, kiedy to Wojsko Polskie zaczęło użytkować radzieckie samobieżne wyrzutnie rakietowe BM-21 Grad. W 2007 roku na stanie znajdowało się jeszcze 227 egzemplarzy tych pojazdów, jednak ich wiek oraz zużycie stawały się problematyczne. Użytkowanie starych nośników, takich jak ciężarówki Ural-375D, wiązało się z trudnościami w zapewnieniu części zamiennych oraz wysokimi kosztami eksploatacji ze względu na benzynowy silnik.

W latach 90. XX wieku rozpoczęto prace nad modernizacją systemu. Pierwsze próby prowadzone były z wykorzystaniem prototypu BM-21M, który miał nowoczesne podwozie Star 1466, jednak nie został wprowadzony do produkcji. W 2005 roku postanowiono zastosować podwozie Jelcz P662D.35, które charakteryzowało się opancerzoną kabiną oraz nowoczesnym systemem kierowania ogniem opracowanym przez WB Electronics. Prototyp WR-40 Langusta został ukończony pod koniec 2006 roku i przeszedł pomyślne próby wojskowe, co doprowadziło do przyjęcia go na uzbrojenie w grudniu tego samego roku.

Zastosowanie i funkcje WR-40 Langusta

WR-40 Langusta została zaprojektowana jako wsparcie dla dywizjonów artylerii rakietowej w Siłach Zbrojnych RP. Jej główne zadania obejmują:

• Niszczenie urządzeń ogniowych i bojowych przeciwnika;
• Niszczenie fortyfikacji oraz umocnień;
• Obezwładnianie i eliminowanie siły żywej w obszarach ześrodkowania.

Dzięki swoim zdolnościom i nowoczesnym rozwiązaniom technologicznym, Langusta może skutecznie wspierać działania operacyjne zarówno w czasie pokoju, jak i w warunkach konfliktu zbrojnego.

Ogólna charakterystyka techniczna

WR-40 Langusta osadzona jest na podwoziu terenowym Jelcz P662D.35, które zapewnia nie tylko mobilność, ale także bezpieczeństwo załogi dzięki opancerzonej kabinie. Kabina posiada balistyczną ochronę na poziomie 1 według normy STANAG 4569, co zapewnia bezpieczeństwo przed ostrzałem bronią palną. Silnik Iveco Aifo Cursor 8 o pojemności 7,8 l generuje moc 259 kW (352 KM), co pozwala na osiągnięcie maksymalnej prędkości do 85 km/h na drogach utwardzonych.

Podstawowe parametry wyrzutni obejmują 40 luf kalibru 122,4 mm, co umożliwia szybką reakcję poprzez wystrzelenie pełnej salwy w ciągu zaledwie 20 sekund. Dzięki zastosowaniu nowoczesnych pocisków Feniks-Z, zasięg ostrzału wzrasta do 42 km dla amunicji odłamkowo-burzącej oraz do 32 km dla pocisków cargo.

System kierowania ogniem i wyposażenie

WR-40 Langusta jest wyposażona w zaawansowany system kierowania ogniem opracowany przez WB Electronics oraz system nawigacji inercyjnej Honeywell Talin 5000. Dzięki tym technologiom, załoga ma możliwość precyzyjnego namierzania celów oraz skutecznego planowania działań ogniowych. Łączność między pojazdem a dowództwem realizowana jest za pomocą radiostacji pokładowej UKF Fastnet Radmor RRC-9311 AP oraz indywidualnych radiostacji PRC-500.

W ramach modernizacji planowane jest również wyposażenie wszystkich wyrzutni w wojskowe moduły GPS HGPST-T, co zwiększy dokładność namierzania celów i efektywność działań bojowych.

Służba WR-40 Langusta w Wojsku Polskim

Wr-40 Langusta została po raz pierwszy zaprezentowana w Centrum Szkolenia Artylerii i Uzbrojenia w Toruniu w marcu 2007 roku. Pierwsze jednostki bojowe otrzymały te nowoczesne wyrzutnie w lipcu 2008 roku. Z czasem Langusta stała się stałym elementem wyposażenia dywizjonów artylerii rakietowej w Polsce.

W roku 2018 Wojsko Polskie dysponowało już 75 egzemplarzami WR-40 Langusta, które były rozmieszczone głównie w trzech dywizjonach artylerii rakietowej. Dodatkowo kilka egzemplarzy wykorzystywanych było do celów szkoleniowych, co podkreśla ich znaczenie nie tylko na polu walki, ale także w procesie edukacyjnym nowych kadr wojskowych.

Zakończenie

WR-40 Langusta to przykład udanej modernizacji radzieckiego systemu rakietowego BM-21 Grad i dowód na zdolności polskiego przemysłu obronnego do tworzenia nowoczesnych rozwiązań wojskowych. Dzięki zastosowaniu innowacyjnych technologii i odpowiednich platform transportowych, Langusta stała się kluczowym elementem zdolności operacyjnych polskiej armii. Jej rozwój pokazuje również ciągłe dążenie Sił Zbrojnych RP do unowocześniania sprzętu wojskowego oraz dostosowywania go do współczesnych wymagań pola walki.

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).